NEVZAT ÇAĞLAR TÜFEKÇİ

İsmet Çetin(71), aslen Akhisarlı ama 1990 yılından bu yana Milas'ta. Değişik işlerde çalışmış bugüne kadar. Bir sosyal güvencesi, emekli maaşı yok. Sadece kolundaki bir rahatsızlıktan dolayı engelli maaşı alıyor. O da 850 lira.

Onu 3-4 yıldır tanıyorum. Milas Salı Pazarının açıkpazar kısmında peynir sattığı yerde karşılaştığımızda, ayaküstü konuşur, sohbet ederiz kısa süreliğine.  Geçimini sağlamak için son yıllarda memleketi Akhisar'dan keçi peyniri getirerek, Milas Salı pazarında satmaya başlamış.

“Yaşamımı sürdürmek, kimseye muhtaç olmamak için çalışmak zorundayım,” diyen İsmet Çetin şunları söylüyor: “Yaşam koşulları ağır. Engelli maaşım çok az. Yetmiyor. Mecburen bir şeyler yapmak zorundaydım. Peynir işine başladım. Akhisar’ın dağ köylerinden tanıdıklarımdan alıp geliyor, burada satıyorum. Müşterilerim, peynirden memnun. Her yıl Mayıs ayında başlarım peynir satışına, bu 3-4 ay devam eder. Bu peynirler geçen yıldan kalma. Keçi peyniri çok lezzetlidir. Bekletilmiş keçi peyniri daha lezzetli olur. Tazesi de güzeldir ama bekletilmişi daha farklı bir tattır. Özel müşterilerim var. Her yıl gelir, alırlar.”

Çetin son olarak şunları söyledi: “Sağlığım elverdiği sürece bu işi yapmaya devam edeceğim. Kimseye muhtaç konyaaltı escort olmamak, el açmamak için bu işi yapmak zorundayım. Müşterilerim benden memnun, ben de onlardan. Milas benim ikinci memleketim oldu. Ölünceye kadar buradayım. Milas’ı seviyorum, insanlarını seviyorum. Milas’ın benim yaşantımda ayrı bir yeri var.”