NEVZAT ÇAĞLAR TÜFEKÇİ

Akbelen’de, 2019 yılından bu yana, kömür için ormanlarımız, zeytinlerimiz kesilmesin, doğal yaşam alanlarımız yok edilmesin, su kaynaklarımız kurumasın, iklimimiz çölleşmesin diye sürdürülen çetin bir mücadele yaşandı.

Bu mücadelenin bedeli yaşam savunucuları ve İkizköylüler için bedeli ağır oldu. 

Doğal yaşam alanlarını korumak için genciyle yaşlısıyla her yaştan insan yeri geldi jandarma baskılarına direndi, dipçiklere, biber gazına ve tazyikli suya maruz kaldı.

Gözaltına alındılar, yargılandılar ama pes etmediler, direndiler, hep direndiler ve hiç vazgeçmediler…

2019 yılında doğayı devlete karşı koruma mücadelesi, şimdi Ankara’da Ayrancı’da, zeytini korumak ve yaşatmak için nöbet olarak sürüyor.

Nöbetin amacı, Muğla ilinde 380 Bin dönümlük zeytinlik alanda maden aranmasına izin veren yasanın Meclis’ten geçmesini engellemek…

Nöbet sürüyor, direniş devam ediyor. Amaç zeytini yaşatmak.

Akbelen mücadelesi, destansı bir mücadeledir. Bu mücadelenin kahramanları çok; kadın ve erkek, genç yaşlı.

Türkiye’de yaşam mücadelesinin bir kitabı yazılacaksa, bu 1984 yılında Türkevleri kadınlarının, Kemerköy Termik Santralının yapılmaması için dozerlerin üzerine çıkarak başlattıkları direnişle başlar ve 2019 yılında başlayan Akbelen mücadelesinin önder kadınlarına kadar uzanır…

Akbelen mücadelesinin yarattığı iki kadın önder vardır; birisi Nejla Işık ve diğeri Deniz Gümüşel.

Deniz Gümüşel, Akbelen mücadelesi sırasında örnek bir mücadele tavrı ortaya koydu; Jandarmaya, Limak ve İçtaş’a karşı korkusuzca direndi ve darp edildi.

Gümüşel’e bu dirençli tavrından dolayı 1,5 yıl Milas sınırları içine girmesi yasaklandı.

O dışarıdan da olsa, Akbelen Mücadelesine olan desteğini hep sürdürdü.

Her yerde, her zaman düşünsel olarak Akbelen mücadelesi içindeki yerini aldı.

Akbelen doğa mücadelesine ivme kazandırdıkları için Nejla Işık ve Deniz Gümüşel kadın önderlerimizi kutluyorum.

Akbelen Doğa Mücadelesinin ileride bir romanı yazılırsa; bu romanın kahramanı,  iki kadın önderdir…

Geçmişten bir Not:

Burada Deniz Gümüşel’in bir paylaşımına yer vermek istiyorum…

Deniz Gümüşel/26 Temmuz 2023

Akbelen kesilmeye başlayalı iki gün olmuştu. Tuncer abi, Necati Amca, Bahadır Abi ve ben. Yanımızda iki gazeteci arkadaşımız Cihan ve Zeynep. Sabah 04.30'da nöbet alanından yola çıktık. Ormanın güney yamacındaki patikadan tepeye vardık. Ormanın içinden Akbelen'e dönen yolun ana orman yolu ile kesiştiği köşeye. Ağaç katilleri henüz uyanmamıştı. Biraz beklememiz gerekti. Beklerken etraftaki iş makinelerini yazıladık. Cihan'ın yanındaki siyah tişörtü giydim ve benim beyaz tişörte de aynı şeyi yazdık. #AkbelenOrmanınıVermeyeceğiz.

Yarım saat kadar sonra şirketin arabaları orman yolunda göründü. Oturup yolu kapattık. Şirketin araması ile polis, jandarma toplandı başımıza. Sloganlarımız ormanın ortasında yankılandı, Tuncer abinin manifestosu da elbette...

Hepimizi yerden zorla kaldırmaya ve uzaklaştırmaya çalıştılar. O gün gerçek kilomun 10 katı falan çekmiş olabilirim. Alanda en son ben kaldım. Sonunda saçlarımdan çekerek polis aracına bindirdiler. 45 derece sıcakta saatlerce gözaltı aracında beklettiler ama ne hikmetse bütün şiddeti ben görmeme rağmen, hakkımda polisi yaralama ve tehdit suçlaması ile dava açıldı.

1,5 yıl memleketim olan Milas'a giremedim, yurtdışına çıkışım yasaklandı. Haftada iki gün karakolda imza attım.

Akbelen Ormanının ağaçlarını kaybedişimizin acısının yanında yaşadıklarımızın hiçbir önemi yoktu elbette.

Unutmayayım diye yazıyorum. İnsan hafızası nisyan ile maluldür.

Şimdi hem İkizköy'ün zeytinleri, hem tüm memleketin ormanları, meraları tehdit altında.

Mücadeleye devam ediyoruz.

Bi de bugün polisi yaralamak ve tehdit etmekten beraat ettim.

Arayan, soranlar sağolsun