AÇIKLAMA ŞÖYLE:

Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde bir lisede, Kahramanmaraş’ın Onikişubat ilçesinde bir ortaokulda ateşli silahlarla gerçekleştirilen saldırılar ve Ege Üniversitesi’nde yaşanan palalı-bıçaklı ırkçı saldırı; eğitim alanlarının dahi şiddetin hedefi haline geldiğini açıkça göstermektedir. Farklı kentlerde, farklı eğitim kademelerinde ve farklı araçlarla gerçekleşen bu saldırıların ortak noktası, şiddetin artık tesadüfi değil; toplumsal, siyasal ve ekonomik düzenin ürettiği yapısal bir sorun haline gelmiş olmasıdır.

Art arda yaşanan bu saldırılarda yaralanan öğrenci, öğretmen ve yurttaşlara acil şifalar diliyor; yaşamını yitirenlere rahmet, yakınlarına sabır ve başsağlığı dileklerimizi iletiyoruz. Bu acıların bireysel değil toplumsal bir yara olduğunu vurguluyor; benzer olayların tekrar etmemesi için sürecin takipçisi olacağımızı kamuoyuna bildiriyoruz.

Yaşananlar münferit değildir. Bu saldırılar; yoksulluğun derinleştiği, emeğin değersizleştirildiği, gençlerin geleceksizliğe mahkûm edildiği; kamusal hizmetlerin tasfiye edilerek eğitimin piyasalaştırıldığı bir düzenin doğrudan sonucudur. Toplumsal barışın zayıflatıldığı ve eşitsizliklerin derinleştiği bu siyasal zemin, şiddeti besleyen ve yeniden üreten bir iklim yaratmaktadır.

Kutuplaştırıcı ve düşmanlaştırıcı siyasal dil, toplumun temel ilişkilerini çatışma eksenine sürüklemekte; farklılıkları birlikte yaşamın zenginliği değil, tehdit olarak kodlamaktadır. Bu yaklaşım şiddeti meşrulaştırırken, cezasızlık politikaları da bu iklimi pekiştirmektedir. Öte yandan medya ve kültürel üretim alanlarında şiddetin sürekli yeniden üretilmesi, şiddetin toplumsal yaşamın tüm alanlarına nüfuz etmesine neden olmaktadır.

Eğitim alanları bu tablonun dışında değildir; tam merkezindedir. Okullarda artan akran zorbalığı, baskı ilişkilerinin yaygınlaşması, gençlerin yalnızlaştırılması ve psikososyal destek mekanizmalarının zayıflatılması şiddetin eğitim ortamlarında kök salmasına yol açmaktadır. Üniversite kampüslerinde yaşanan saldırılar ise gençliğin özgür ve güvenli alanlardan sistemli biçimde uzaklaştırıldığını göstermektedir.

Bu nedenle yaşananları yalnızca adli ya da asayiş vakaları olarak ele almak, siyasal sorumluluğu görünmez kılmaktır. Açıkça ifade ediyoruz: Şiddeti üreten siyasal, toplumsal ve ekonomik düzen değişmeden hiçbir güvenlikçi yaklaşım kalıcı çözüm üretmez. Daha fazla baskı ve denetim değil, daha fazla demokrasi, eşitlik ve barış gereklidir.

Bu noktada, eğitim alanlarında yaşanan şiddete karşı başta veliler olmak üzere tüm emek ve demokrasi güçlerini, eğitim sendikalarının yürüteceği eylem ve mücadelelere aktif biçimde destek vermeye çağırıyoruz. Bu mücadele, yalnızca eğitim emekçilerinin değil, çocuklarımızın ve geleceğimizin ortak mücadelesidir.

DEM Parti Aliağa İlçe Örgütü olarak bu sürecin her aşamasında dayanışma ve mücadele içinde olacağımızı ilan ediyoruz.

DEM Parti Aliağa İlçe Örgütü olarak taleplerimiz nettir:

. Kutuplaştırıcı ve şiddeti besleyen siyasal dil derhal terk edilmelidir.

. Eğitimin piyasalaştırılmasına son verilerek kamusal, eşit ve nitelikli eğitim güvence altına alınmalıdır.

. Anadilinde eğitim hakkını tanıyan çoğulcu ve demokratik bir eğitim sistemi inşa edilmelidir.

. Okullarda ve üniversitelerde rehberlik ve psikososyal destek hizmetleri güçlendirilmelidir.

. Eğitim alanları güvenlikçi politikalarla değil özgürlük ve eşitlik temelinde yeniden düzenlenmelidir.

. Çocukları ve gençleri şiddetten koruyacak bütünlüklü sosyal politikalar hayata geçirilmelidir.

. Medyada ve kültürel üretim alanlarında şiddeti meşrulaştıran içeriklere karşı toplumsal sorumluluk esas alınmalıdır.

. Cezasızlık politikalarına son verilerek adalet duygusu güçlendirilmelidir.

. Toplumsal barışı esas almayan hiçbir yaklaşımın kalıcı çözüm üretemeyeceği kabul edilmelidir.