Galiba son durağa geldi. Türkiye Cumhuriyeti yerini Tayyip Cumhuriyetine bırakıyor. Kendilerine muhalif olan her kişiyi, her kurumu polis ordusuyla basıyor ve bertaraf ediyorlar. Artık kimse sesini çıkaramıyor, düşündüğünü söyleyemiyor. Umutlar yeşereceğine soluyor. Karamsarlık her bir yanı sarmış durumda. Türkiye Cumhuriyetini korumak ve kollamakla görevliler suskun. Atatürk’ün vazifelendirdiği gençlik suskun.

Sesini çıkaranlar da ya rüşvet ya ihaleye fesat karıştırmak ya da suç işlemek için örgüt kurmakla suçlanır oldular. Adam çok haklıymış. Demokrasi gerçekten amaç değil bir tramvaymış. Bu tramvaya bindiler ve istedikleri durağa gelip indiler. Adım, adım bunun farkına varıyoruz ama yarın çok geç olacaktır.

1947 de ABD ile el sıkışmayla başlayan geri dönüşüm, olanca hızıyla yol almıştır. Menderes ile devam eden bu dönüşüm, Erbakan ve Kenan Evren ile zirveye çıkmıştır. Halkın dini duyguları kaşınmış, Atatürk ve Cumhuriyeti için yıkım başlamıştır. Devletin yönetimi adeta ABD’ye bırakılmıştır. O ne derse yapılır olmuştur. Büyük önder Atatürk’ün yönünü batıya çevirmesi yanlış anlaşılmıştır. O, Batıya teslim olun, onlar ne derse derhal yapın, uygulayın dememiştir. Onların yaptığı gibi yapın, halkı aydınlatın, bilim ve teknolojiyi rehber kabul edin, ihtiyaç duyduğunuz her şeyi kendiniz üretin, kendiniz yetiştirin demiştir.

O kısacık yönetiminde ve yokluk içinde tam 46 fabrika kurdurmuştur. Son 25 yılda, bu fabrikalar birer birer kapatılmış veya özelleştirme adı altında yabancılara satılmıştır. Ama yapılan ve faaliyete geçen bir tek yeni fabrika yoktur. Bu gün çekilen ekonomik sıkıntıların, yokluğun, muhtaçlığın asıl nedeni budur. Her şeyi ithal ederek, halkı tembelliğe ve hazırcılığa alıştırarak nereye kadar gidebiliriz? Yönetenler (Aprés moi, le déluge) “benden sonra tufan olsun” düşüncesindeler.

Kayyumcular ise boş durmuyorlar. Top yekûn iş başındalar. Dün muhalif Belediyeler, CHP, Flash TV. KRT, Tele 1; bugün de Halk TV. Bu kadarıyla kalacak gibi de görünmüyor. Sıraya Szc TV, Koza TV, Siyasi Partiler de girerse hiç şaşırmayalım.

Bütün bunlar, Tramvay’ın son durağa geldiğine işaret ediyor olabilir mi?

Ama biz umutsuz değiliz; Atatürk’ün emperyalist güçlere karşı savaşarak kurduğu Laik Cumhuriyet’e sahip çıkacağız!